Polilog Studia Neofilologiczne

Standardy etyczne czasopisma

Informacje ogólne

Redakcja czasopisma naukowego „Polilog. Studia Neofilologiczne” w celu utrzymania wysokiego poziomu merytorycznego publikowanych artykułów zachowuje standardy etyczne, rekomendowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz COPE (Komisję do spraw Etyki Publikacji). Wypracowany przez Redakcję kodeks etyczny obowiązuje zarówno Komitet Redakcyjny, jak i Autorów i Recenzentów.

Zasady etyczne obowiązujące Redakcję czasopisma naukowego „Polilog. Studia Neofilologiczne”

Decyzję o publikacji artykułu podejmuje Redaktor Naczelny na podstawie otrzymanych recenzji oraz po konsultacji z Radą Redakcyjną i Redaktorami Językowymi. Ponadto Redakcja czasopisma kieruje się następującymi zasadami:

1. Poufności

Rada Redakcyjna nie ujawnia osobom nieupoważnionym danych na temat nadesłanych artykułów. Ponadto Redakcja nie ujawnia Recenzentom tożsamości Autorów, a Autorom tożsamości Recenzentów. Manuskrypty przekazane Redakcji nie mogą być wykorzystane w badaniach własnych członków Redakcji bez pisemnej zgody Autora.

2. Obiektywności

Kryterium decydującym o publikacji lub odrzuceniu danego tekstu jest poziom merytoryczny nadesłanego manuskryptu oraz jego spójność z profilem czasopisma. Natomiast nie są brane pod uwagę aspekty takie jak: narodowość Autora artykułu, jego przynależność etniczna, płeć, wyznanie czy przekonania polityczne.

3. Ujawnienia konfliktu interesów

Redakcja nie wyznacza na Recenzentów osób, które pozostają w związku podległości z Autorami lub w innych relacjach, które mogą powodować konflikt interesów.

4. Rzetelności

Redaktor Naczelny oraz Rada Redakcyjna dba o zachowanie rzetelności naukowej i wysokiego poziomu merytorycznego publikowanych artykułów. W przypadku uzasadnionego podejrzenia o nierzetelność naukową i naruszenie przez Autora standardów etycznych, Redakcja ma obowiązek sprawdzenia zasadności takich zarzutów.

W przypadku stwierdzenia nierzetelności i nieuczciwości naukowej (np. plagiatu, zduplikowanej publikacji, autorstwa widmo, nieprawdziwej listy autorów), Redaktor Naczelny ma obowiązek

  1. odrzucić tekst;
  2. poinformować Recenzenta;
  3. skontaktować się z instytucją zatrudniającą Autora.

Zasady etyczne obowiązujące Autorów publikacji naukowych

1. Zasada oryginalności pracy

Autorzy mogą zgłaszać do publikacji wyłącznie własne, oryginalne teksty. Autorstwo artykułu powinno być ograniczone do osób, które wniosły znaczący wkład do powstania artykułu oraz zostały wymienione jako współautorzy. Autor nie może wskazywać udziału osób, których wkład w powstanie artykułu jest znikomy bądź nie miał miejsca (guest authorship). Przed złożeniem artykułu do druku Autorzy zobowiązani są do wskazania wkładu poszczególnych osób w powstanie tekstu poprzez złożenie stosownego Oświadczenia, dostępnego na stronie internetowej czasopisma.

2. Autor powinien ujawnić wszelkie źródła finansowania projektów w swojej pracy

(wkład instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów), szczególnie w przypadku, gdy tekst jest rezultatem współpracy w ramach projektu badawczego.

3. Zasada rzetelności naukowej

Autor tekstu opartego na badaniach własnych powinien dokładnie przedstawić dane będące podstawą powstania pracy. Niezgodne z prawdą lub świadomie niedokładne stwierdzenia są traktowane jako zachowanie nieetyczne i są niedozwolone.

Autor nie powinien publikować materiałów opisujących te same badania w więcej niż jednym czasopiśmie lub publikacji pierwotnej (duplikowanie publikacji). Złożenie tej samej pracy do więcej niż jednej redakcji czasopisma jednocześnie stanowi postępowanie nieetyczne i jest niedozwolone. Za nieetyczne uznaje się także przedkładanie artykułu naukowego będącego tłumaczeniem tekstu opublikowanego.

4. Zasada rzetelności źródeł

Autorzy zobowiązani są wskazywać wszystkie publikacje, które zostały przez nich wykorzystane przy tworzeniu artykułu. Cytowane opracowania powinny istotnie łączyć się z analizowanym zagadnieniem. Wykorzystanie w artykule badań i/lub słów innych powinno zostać oznaczone w przypisie.

Wraz z artykułem Autor nadsyła podpisaną własnoręcznie deklarację o tym, że zapoznał się z zasadami obowiązującymi Autorów, tekst nie został złożony w innym czasopiśmie i nie był wcześniej opublikowany, nie pominięto w nadesłanym tekście informacji o finansowaniu badań przez osoby, instytucje lub organizacje krajowe i zagraniczne. Konsekwencje prawne nieuczciwości i nierzetelności naukowej (plagiaty, ghostwriting, guest authorship, fałszowanie danych, wielokrotna publikacja, nieuprawnione cytowania) ponosi Autor zgłaszający tekst do publikacji.

Zasady etyczne obowiązujące Recenzentów

Proces recenzji jest bardzo ważnym aspektem procesu wydawniczego. Recenzje pomagają Redaktorowi Naczelnemu w podjęciu decyzji wydawniczych, a także pomagają Autorom w poprawieniu jakości manuskryptów. Czasopismo „Polilog. Studia Neofilologiczne” stosuje tzw. blind peer review, polegającą na tym, że Autor nie wie, kto recenzuje jego manuskrypt, a Recenzent nie zna tożsamości Autora.

Przed przyjęciem manuskryptu do recenzji, Recenzenci powinni być przekonani, że 1) manuskrypt jest w obszarze ich zainteresowań badawczych, a oni sami są przygotowani do dokonania recenzji; 2) dysponują czasem, aby dokonać recenzji w ustalonym terminie.

Ponadto wymaga się od Recenzentów spełnienia następujących wymogów:

1. POUFNOŚCI

Manuskrypty przekazane do recenzji są materiałem pozyskanym w zaufaniu dla celów dokonania krytycznej recenzji. Dlatego nie mogą być udostępniane czy omawiane z innymi osobami bez uzyskania zgody Redaktora Naczelnego. Niedopuszczalne jest wykorzystanie informacji pozyskanych w procesie recenzyjnym dla prywatnych korzyści Recenzenta lub w celu zdyskredytowania innych osób.

2. OBIEKTYWNOŚCI

Sporządzone recenzje powinny być wykonane obiektywnie. Recenzentom nie wolno kierować się:

  1. pochodzeniem manuskryptu;
  2. religijnymi, politycznymi czy kulturowymi opiniami Autora;
  3. obywatelstwem, rasą, etnicznością czy płcią Autora. Niedopuszczalne jest używanie komentarzy, które mogą brzmieć wrogo, w jakikolwiek sposób uwłaczać Autorowi lub go oskarżać.

3. RZETELNOŚCI

Uwagi Recenzentów powinny być przekazywane przejrzyście i konstruktywnie. Komentarze Recenzentów powinny być poparte faktami odnoszącymi się do treści manuskryptu. Zaleca się zwracanie uwagi na:

  1. oryginalność;
  2. wkład w dany obszar wiedzy;
  3. jakość techniczną manuskryptu;
  4. jasność przekazu;
  5. głębię przeprowadzonego badania.

4. IDENTYFIKACJI WYKORZYSTANYCH W MANUSKRYPCIE ŹRÓDEŁ

Recenzenci powinni rozpoznać materiały, które nie zostały zacytowane przez Autora artykułu. Jakiekolwiek podejrzenie zbieżności recenzowanego manuskryptu z inną publikacją powinno być niezwłocznie zgłoszone Redaktorowi Naczelnemu.

5. UJAWNIENIA DANYCH I KONFLIKTU INTERESÓW

Recenzenci nie mogą recenzować manuskryptów, które wywołują konflikt interesów wynikający ze współzawodnictwa, współpracy, a także innych związków z Autorami lub instytucją powiązaną z dostarczonym manuskryptem.

Opracowano na podstawie:

  1. Dokumentu „Dobre praktyki w procedurach recenzyjnych w nauce” Warszawa 2011 wydanej przez MNiSW,
  2. Dokumentów: Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors (Kodeks postępowania i wytyczne dotyczące najlepszych praktyk dla redaktorów czasopism naukowych), COPE Ethical Guidelines for Peer Reviewers (Wskazówki etyczne Komisji do spraw Etyki Publikacji dla recenzentów prac naukowych),
  3. Zasad etycznych obowiązujących w innych czasopismach naukowych.